Promo - Stijlloos (2 jul) Dangermouse & Sparklehorse - Dark Night Of The Soul (19 jul) V/A - Next Stop Soweto Vol3 (2 aug) KRS One - Meta Historical (10 Augustus) Interpol - S.T (13 Augustus) Ray Lamontagne - God Willin +Creek Don't Rise (16 Augustus) Isobel Cambell & Marc Lanagan - Hawk (16 Augustus) NOFX - Longest EP ( 17 Augustus) Mogwai - Special Moves (23 Augustus) Chk Chk Chk !!! - Strange Weather (23 Augustus) Peter Pan Speedrock - We Want Blood (23 aug) Eels - Tomorrow Morning (24 aug) Venetian Snares - My So Called Life (24 Augustus) Disturbed - Asylum (27 Augustus) Patrick Watson - Just Another Ordinary Day (27 Augustus) Tokyo Ska Paradise Orchestra - Paradise Blue (30 Augustus) N.E.R.D - T.B.A (sep) Interpol - S.T. (7 sep) Underworld - Barking (13 September) Grinderman - 2 (13 September) Vaselines - Sex With An X (14 sep) Swans - My Father Will Guide Me (21 September) Antony And The Johnsons - Swanlights (4 okt)
Arcade Fire - The Suburbs
Het destijds met gejuich ontvangen tweede album van de Canadese band Arcade Fire, Neon Bible (2007), wordt nu door velen (ten onrechte) weggezet als een teleurstelling, na het meesterwerk Funeral (2004). Bandleider Win Butler vertelt vast nog wel eens hoe hij daar over denkt. Op de opvolger gooit hij het in elk geval over een andere boeg: The Suburbs gaat over zijn jeugd in de voorsteden van Houston. Nostalgie was niet eerder de overheersende emotie bij Arcade Fire: "If I could have it back, all the time that we wasted, I 'd only waste it again," is Butlers slotverzuchting.
De muzikale spanning is er niet minder om. Sterker: van de op voorhand 'grote' popalbums van 2010 is The Suburbs het beste. Niet eerder was de verscheidenheid aan stijlen en emoties zo groot, maar toch is The Suburbs voelbaar een geheel, een zeldzaam beeldend conceptalbum.
Vooral de opening is overrompelend: de titelsong hoort tot het sterkste dat de groep uit Montreal opnam, Modern Man en de warmbloedige ballad Suburban War vallen in dezelfde categorie.
The Suburbs zou een perfect album zijn geweest wanneer het íets korter was gehouden. Misschien had We Used To Wait eraf gekund, misschien de synthidisco van Sprawl II, maar dat neemt niet weg dat The Suburbs een plaat is die je, met steeds meer liefde, neemt zoals hij is.
Door Menno Pot volkskrant.nl
Tired Pony - The Place We Ran From
Het heeft iets uiterst sympathieks, zo beduusd als Gary Lightbody van Snow Patrol er in interviews van lijkt te zijn dat hij op Tired Pony zomaar studio en podium mag delen met Peter Buck van R.E.M. Een jongetje ontmoet zijn held, en mag nog muziek met hem maken ook!
Het album dat de gelegenheidsformatie in twee weken opnam, is ongeveer net zo sympathiek. En Buck is niet de enige grote naam die zijn opwachting maakt. In de kerngroep zijn naast Snow Patrol tournee-krachten Troy Stewart en Iain Archer ook drummer Richard Colburn (Belle & Sebastian) en Scott McGaughy (R.E.M.) te vinden, en er zijn gastrollen van onder anderen M. Ward en Tom Smith van Editors.
De atmosferische opener Northwestern skies en Get on the road (een duet met Zooey Deschanel) zijn ronduit prachtig, net als de epische ballade Held in the arms of your words. Lightbody's stem en teksten mogen schitteren, terwijl de begeleiding subtiel, ontspannen en verrassend ingespeeld klinkt. Een formatie waarvan je hoopt dat-ie niet eenmalig is, maar gelegenheid krijgt te groeien.
door Dirk-Jan Arensman parool.nl
Eveneens binnen in week 25 t/m 31:
Soulfly - Omen The Magic Numbers - The Runaway Wavves - King Of The Beach Autechre - Move Of Ten M.I.A. - Maya Tom Petty - Omen The Magic Numb - Mojo Actress - Splasz Eminem - Recovery Laurie Anderson - Homeland Various - Eccentric Breaks And Beats Tallest Man On Earth - Wild Hunt I Am Kloot - Sky At Night Luciano - United States Of Africa Lee Perry - Dubsetter Terror Danjah - Power Grid Various - Tobacco Sheryl Crow - 100 Miles From Memphis Reakwon - Coke Up The Dollar Bill Rakaa (Dilated People) - Crown Of Thorns Martina Topley Bird - Some Simple Place Hjaltalin - Terminal Peanut Butter Wolf - Straight To Tape 1990- 1992 Various - The World Ends: Afro Rock&Psychedelica In 1970's Nigeria
Blitzen Trapper - Destroyer of the Void
Werden de sterren hier alleen uitgedeeld voor ambachtelijkheid, dan zou Blitzen Trapper er wel zes moeten krijgen. Het zestal uit Portland, Oregon moet een encyclopedische kennis van de popgeschiedenis hebben.
Destroyer of the void is een bizarre mix van ELO, Garth Brooks, vroege folk, countryrock en fantasiepop à la Genesis. Dat alles met verve door elkaar geklutst en opnieuw gemonteerd. De stemmen en koortjes zijn mooi, de instrumentatie laat niets te wensen over: Blitzen Trapper is het einde van een evolutie.
door Ariejan Korteweg (volkskrant.nl)
Ariel Pink's Haunted Graffiti - Before Today
Geen grotere verrassing dan een band die zijn vorm vindt: als een vlinder uit zijn cocon, zo is de Amerikaanse zanger Ariel Pink tevoorschijn gekomen uit zijn reeds vijftien jaar durende lo-fi-bestaan. Zanger/componist/keyboard-speler Pink maakte twaalf eerdere cd's, opgebouwd uit gruizige tape-opnamen. Een deal met een platenlabel, en een groter budget brengen de ommekeer: Ariel Rosenberg, alias Ariel Pink maakte samen met zijn band Haunted Graffiti, de cd Before Today, waarmee hij een doorbraak naar een groter publiek lijkt te gaan maken. De liedjes zijn nauwelijks anders, maar dankzij betere studio-techniek klinkt Pinks creatieve universum genuanceerder. Ariel Pink is bizar en toegankelijk tegelijk, en dat is een zeldzame kwaliteit...
Before Today is psychedelisch, heeft een zweem van de sixties, een hang naar de symfonische grandeur van de jaren zeventig, en wordt uitgevoerd met de lichtzinnige touch van de jaren nul: Ariel Pink, de man uit Los Angeles, is een stijlgrootmeester.
door hester carvalho (nrc handelsblad)
Eveneens binnen in week 22 t/m 24:
Sticks + A.R.T. - Alledaagse Waanzin Laurie Anderson - Homeland Doom - S.T. Nas & Damian Marley - Distant Relatives Drums - S.T. L'abattoir - In A Cabin With Flip Kowlier - Otoradio Pendulum - Immersion I Am Oak - On Claws Sweet Apple - Love & Desperation Annihilator - S.T. Stone Temple Pilots - S.T. Jack Johnson - To The Sea Gare Du Nord - Let's Have A Ball Anathema - We're Here Trentmoller - Into The Great White Wonder Melvins - Bride Scream Murder Etoile De Dakar - Once Upon A Time Rox - Memoirs Drums - S.T. Crowded House - Intrigeur Chemical Brothers - Further Ed Harcourt - Lustre Gaslight Anthem - American Slang Roots - How I Got Over
Flying Lotus - Cosmogramma
Jazz vormt de ziel van Cosmogramma, de nieuwe plaat van Flying Lotus (Steve Ellison), en in een hogere doses dan op de vorige twee albums van de Amerikaanse beatmaker.
Freejazz-achtige basloopjes en saxofoons klinken tussen gejaagde ritmische stukken en rustige folk-liedjes met mooie samenzang en gevoelige strijkersarrangementen. Op inventieve wijze mixt en matcht hij op het stramien van elektronische hiphop allerlei genres, in combinaties en met sprongen die je niet aan ziet komen.
Als een patchworkdeken verschiet de plaat continu van kleur, sfeer en intensiteit. Cosmogramma is een bijzonder kunstwerkje vol intrigerende tegenstellingen waarmee Flying Lotus vakmanschap een treetje hoger gaat en hij zijn rol als beatvernieuwer helemaal waar maakt.
The National - High Violet
In de dikke tien jaar dat The National bestaat, is de band steeds een beetje beter geworden. Enkele jaren geleden bleek het in eerste instantie nog wat moeilijk te behapstukken Alligator een groeibriljant te zijn. Opvolger Boxer had al aanmerkelijk minder draaibeurten nodig voordat het zijn zwaarmoedige schoonheid prijsgaf. Nieuweling High Violet is meteen vanaf opener 'Terrible Love' gefundenes Fressen voor de liefhebber van de betere pop noir.
Dat de plaat je meteen bij de kladden grijpt, komt doordat de band rondom zanger Matt Berninger en de broederduo's Dessner en Devendorff opgeruimder klinkt. Al is dat begrip natuurlijk relatief gezien het zwaarmoedige karakter van de muziek. Zie het zo: als Leonard Cohen Donald Duck zou heten, zou The National uit Kwik, Kwek en Kwak bestaan.
High Violet overtuigt vooral omdat de plaat gevarieerder en luchtiger is dan zijn erg introspectieve voorgangers. In het wonderschone, volgens Nick Cave-recept geschreven 'Sorrow', mompelt Berninger zich door een prachtige melodie heen, terwijl hij wordt bijgestaan door achtergrondzang en zachte toetsen. Wanneer verder op de plaat drums beginnen te roffelen en de basgitaar een dwingend lijntje produceert, duikt de band de wave-kant op, richting The Cure of The Smiths.
Ondanks de opvallend vaak gebruikte strijkers en blazers behoudt de band haar intimiteit en wordt het nergens pompeus. Elke noot van elk instrument staat wat dat betreft in dienst van het geheel en dat geeft bijzondere resultaten. Het voorzichtig opgebouwde 'Afraid of Everyone' werkt zo hypnotiserend, dat je na de vier minuten die het liedje duurt, verbaasd opkijkt naar het kippenvel dat op je armen is verschenen.
Vrolijk wordt het natuurlijk nergens, maar The National is niet te betrappen op ongefundeerd gejammer. Het verschil tussen deprimerende en droeve muziek is dat je bij de laatstgenoemde variant troost en compassie aantreft, terwijl de eerste zwelgt in zelfmedelijden. Het wonderschone High Violet is het bemoedigende klopje op je schouder of de stem die zachtjes zegt dat alles goed komt, hoe naar het er ook uitziet.
Eveneens binnen in week 19 t/m 21:
Matthew Herbert - One One Daau - Shepherd's Dream David Holmes - Dogs Are Parading Lee Perry - Sun Is Shining Futureheads - The Chaos Slackers - Great Rock Steady Swindle Dreadzone - Eye On The Horizon Gogol Bordello - Trans-Continental Hustle Booka Sgade - More! As I Lay Dying - Powerless Rise Unkle - Where Did The Night Fall Nas&Damian Marley - Distant Relatives Annihilator - S.T. Band Of Horses - Infinite Arms Jamie Lidell - Compass Black Keys - Brothers LCD Soundsystem - This Is Happening Machinefabriek - Daas Hank Williams III - Rebel Within Damien Jurado - Saint Bartlett Pendulum - Immersion Mike Patton - Mondo Cane Karen Elson - Ghost Who Walks Scouting For Girls - Everybody Wants To Be On TV Daniel Johston - Beam Me Up Rufus Wainwright - All Days Are Nights
John Grant - Queen Of Denmark
Een enkele keer verschijnt er een album waaraan echt alles klopt, zo'n album waarvan die je doet afvragen hoe je ooit zonder hebt gekund. Je zet 'm op en sluit direct vriendschap met de stem van de zanger, de arrangementen, de liedjes en de teksten. Alles klinkt nieuw en toch vertrouwd.
Queen Of Denmark van John Grant is zo'n plaat. Een debutant is Grant niet, hij was voorman van The Czars, die deze eeuw al een paar platen maakten die het met enkele goede recensies moesten doen, maar verder nauwelijks werden opgemerkt.
Dat zal Grant niet nog een keer gebeuren. De meesterzet is dat hij met zijn wat zwaarmoedige, melancholieke liedjes samenwerking heeft gezocht met de Texaanse band Midlake. Precies de juiste combinatie zo blijkt. Zo is er de prachtige fluit van Tim Smith die het liedje I Wanna Go To Marz direct boven zichzelf doet uitstijgen en zijn het de toetsenpartijen en samenzang die zo goed kleuren bij Grants stem dat je vermoedt dat ze hier jarenlang op geoefend hebben.
Die stem van Grant herinnert aan een helaas wat vergeten grootheid uit de jaren zeventig als Harry Nilsson, terwijl de arrangementen in een nummer als Outer Space ook al raken aan de symfonische pop uit die tijd waar Nilsson ook wel raad mee wist. Zonder dat het ook maar een moment gedateerd gaat klinken.
Gijsbert Kamer - volkskrant.nl
CocoRosie - Grey Oceans
Met hun debuut "La Maison De Mon Reve" uit 2004 was CocoRosie meteen een fenomeen en een behoorlijk verkoopsucces. Ze waren de hipste exponenten van de freak folk, innig bevriend met Devendra Banhart en Antony en dikwijls vergeleken met Nina Simone, Joanna Newsom, Bright Eyes en Billie Hilliday. De albums daarna vergrootten de reputatie van Siera en Bianca Casady steeds met flinke stappen. Maar de nieuwe plaat "Grey Oceans" is verreweg het meest toegankelijk van alle CocoRosie albums totnutoe. De zang zit nog steeds vol met opera en hip-hop elementen maar daar is veel minder grillige instrumentale begeleiding bijgekomen. De malle geluidjes van vroeger zijn naar de achtergrond weggemoffeld, de onvoorspelbare intermezzi vaak weggelaten. De songs zijn daardoor eenvoudig te doorgronden en liggen makkelijker in het gehoor. Niet te veel maar genoeg om een veel groter publiek te boeien. De sfeer op het album is melancholisch. De songs intrigerend en pakkend met prachtige zangmelodieën en aparte stemmetjes zoals de CocoRosie's dat zo goed kunnen. Hun beste album!!??
Eveneens binnen in week 16 t/m 18:
Legendary Shack Shakers - Agridustrial Rufus Wainwright - All Days Are Nights Cypress Hill - Rise Up Meshell Ndegeocello - Devil's Halo Jon Spencer Blues Explosion - Dirty Shirt Rock 'N' Roll Richmond Fontane - Postcard From Portland The Fall - Your Future, Our Clutter Broken Social Scene - Gorgivness Rock Reckord Flying Lotus - Cosmogramma V.A. - Goldwax Story Vol 3 Cocorosie - Grey Oceans Wovenhands - Treshing Floor Foals - Total Life Forever The National - High Violet Deftones - Diamond Eyes Dead Weather - Sea of Cowards Josh Ritter - So Runs The World Holy Fuck - Latin 65 Days Of Static - We Were Exploding Anyway Jeff Beck - Emotion & Commotion Daniel Johnston - Beam Me Up! Booka Shade - More Sick Of It All - Based On A True Story Fresku - Fresku
MGMT - Congratulations
Valt er vanwege de door band en platenmaatschappij hevig aangewakkerde hype rond het nieuwe, tweede album van hipste Brooklyner band MGMT eigenlijk nog iets nieuws te melden over Congratulations? Eerst was daar immers het vrijgeven van die uitzinnige trippin & surfin Sonic the Hedgehog-albumhoes, een intiem, geslaagd optreden in de Melkweg
... Allemaal heel slim, en die eerste beluisteringen nodigden direct uit tot een eerste evaluatie, maar nu alle fans en de rest van de wereld Congratulations al uitgebreid zelf hebben kunnen horen, rest er uiteraard nog het geven van een definitief oordeel. En dat wijkt niet of nauwelijks of van de eerste indruk: Congratulations is voor MGMT een enorme stap vooruit, al zullen sommige liefhebbers van de catchy hits van Oracular Spectacular het daar misschien niet mee eens zijn...
En zo toont MGMT zich met dit wonderlijke, zeer ingenieuze en zwaar verslavende tweede album een razendslimme band op koers, die verdomd goed weet waar ze mee bezig is. Benieuwd wat deze band in de toekomst nog meer kan. Voor nu: bloemen voor MGMT vanwege deze plaat die je opslokt zoals die kattengolf op de hoes het surfertje. (****1/2)
door joris rietbroek alternative.blog.nl/
Scuba - Triangulation
Triangulation bevat dubstep uit zijn geboortestad Londen (waar hij een van de vernieuwers is in het genre), en minimale techno uit zijn huidige woonplaats Berlijn. Dat dubstep en techno samen een interessante relatie aan kunnen gaan, bewezen eerder platen van producers als 2562 en Martyn.
Scuba s versmelting is zo goed dat je niet meer weet waar de dubstep begint en techno ophoudt. Er komen ook variabele triphop ritmes langs die refereren aan de jaren negentig. Soulvolle vrouwelijke vocalen en elementen uit dubstep, zoals op de achtergrond laag zoemende bassen en echoënde geluiden, geven een warme gloed aan Triangulation. Het levert een plaat van interessante contrasten op. Contrast in tempo tussen de snelle gestripte industriële ritmes uit de techno en het trage tempo uit de dubstep. En verschillen in temperatuur met mechanische kilte tegenover melancholische warmte.
door sasja kooistra volkskrant.nl
Eveneens binnen in week 14 t/m 15:
Eli "Paperboy" Reed - Come And Get It Natahalie Merchant - Leave Your Sleep Sharon Jones & Dap Kings - I Learned The Hard Way Mgmt - Congratulations Caribou - Swim Prince Jammy - Strictly Dub Gotan Project - Tango 3.0 Kaki King - Junior John Hiatt - Open Roadbreakagwe Lou Rhodes - One Good Thing Breakage - Foundation
Ben Sollee And Daniel Martin Moore - Dear Companion
Twee grote Amerikaanse talenten die de krachten bundelen voor een bijzonder album. Dear Companion is losjes geïnspireerd op natuur en muziek van de Appalachen. Maar cellist Ben Sollee en gitarist Daniel Martin Moore hebben vooral elkaar tot grote hoogte opgestuwd. De songs van Sollee neigen naar het ijle en vervreemdende, Moore legt meer warmte en alledaagsheid in zijn composities.
Prijsnummer is Only a song, een tekst over wat Sollee voelt als ie door een ghetto rijdt: een deel van me wil zich verstoppen, een ander deel wil meedoen.
Door ArieJan Korteweg volkskrant.nl
Joanna Newsom - Have One On Me
Drie dubbel CD of Vinyl release: nieuw album Joanna Newsom. Zowel de hoes als de packaging zijn nog niet bekend gemaakt. Wel weten we dat de verpakking spectaculair zal zijn. Dus hier over de volgende keer meer. Voor haar derdealbum heeft de eigenzinnige zangeres en harpiste Joanna Newsom uit Californië even goed de tijd genomen. Haar ongrijpbare, vijf lange composities tellende meesterstuk Ys gemaakt met ondersteuning van arrangeur Van Dyke Parks dateerde immers alweer van de herfst van 2006, maar het vervolg komt in februari dan eindelijk uit. Het nieuwe album heeft een speelduur van meer dan 2 uur met 18 nieuwe songs!
Eveneens binnen in week 12 t/m 13:
A Place To Bury Strangers - Exploding Head Congos - Back In The Black Ark David Byrne & Fatboy Slim - Here Lies Love Goldfrapp - Head First Erykah Badu - New Americah Pt2 Heidevolk - Uit Oude Grond Bonnie Prince Billy - The Wonder Show of the World Audio Bullys - Higher Than The Eiffel Slash - S.T. Darkthrone - Circle The Wagons Jonsi - Go Owen Pallet - Heartland cd Wooden Sjips - Vol.2 Stereo Total - Baby Ouch! Matthew Hawtin - Once Again, Again. Pavement - Quarantine The Past
Gonjasufi - A Sufa and A Killer (lp/cd)
Wat een trip, dit fascinerende debuut van Gonjasufi (Sumach Valentine), afkomstig uit de inspirerende kring rond (mede-producers) Flying Lotus en The Gaslamp Killer uit LA.
Een niet eerder gehoorde vergaarbak van invloeden maakt A Sufi And A Killer tot een bevreemdend, kruispunt van elektronische hiphop, Turkse psychedelica, Indiase bhangra en analoge beats waarin de elektrische soul van Jimi Hendrix en psychedelische rock van Zappa doorklinkt.
(recensie: Sasja Kooistra / volkskrant.nl)
Autechre - Oversteps (2lp/cd)
Melodie. De nieuwe Autechre staat er vol mee. Het is de opvallendste koerswijziging sinds jaren van het elektronische duo uit Manchester.
Na het complexe album Confield (2001) piepten er op de jongste platen Untilted (2005) en Quaristice (2008) wel vaker streepjes licht langs de grijze en grillige gebouwen van geluid die Sean Booth en Rob Brown optrokken, maar op Oversteps trekt het tweetal alle gordijnen open. Het maakt Oversteps tot het toegankelijkste Autechre-album in jaren.
Zelfs de titels bestaan niet meer louter uit schijnbaar willekeurige computercode. Zo is er 'See on See', een met kristalheldere synths gespeelde symfonie voor een ijskathedraal. Zonder beats. Elders venten ze hun unieke ritmes wel uit. Draai nummers a 'Ilanders' of 'QPlay' honderd keer en je hebt de puzzel van beats nog steeds niet opgelost.
Oversteps is niet alleen verkrijgbaar als cd maar ook op (in door The Designers Republic prachtig verpakt) vinyl en als 24 bit (!) download, zodat de unieke sounds van Booth en Brown nog harder bij je binnenkomen. Op wat voor formaat je Oversteps ook aanschaft, de kans is groot dat dit een van je meest gedraaide Autechre-albums sinds lange tijd zal worden.
(recensie: rene passet / www.kindamuzik.net)
Eveneens binnen in week 9 t/m 11:
Sivert Hoyem - Moonlanding Tunng - And When I Saw Land Flogging Molly - Live At The Greek Opposites - Succes/Ik Ben Twan Gladiators - Continuation Jimi Hendrix - Valleys Of Neptune Black Rebel Motorcycle Club - Black Devil's Tattoo Don Carlos - Changes Broken Bells (James Mercer & Dangermouse) - S.T. White Stripes - Under Great White Northern Lights Drive By Truckers - The Big To Do Joe Bonamassa - Black Rock Dillinger Escape Plan - Option Paralysis Efterklang - Magic Chairs V.A. - Next Stop...Soweto Frank Fairfield - S.T. Lonelady - Nerve Up V.A. - Tribal Beats Onder & FS Green - De Kassier Alborosie - Escape From Babylon Joris Posthumus - The Abbys Gorillaz - Plastic Beach Borknagar - Universal Liars - Sisterworld
Blue Flamingo - Congo Jazz
Voor zijn nieuwe CD heeft 78-toerenverzamelaar en DJ Ziya Ertekin alias "Blue Flamingo" drie nieuwe muzikale reizen samengesteld. Deze CD is wederom een handreiking naar diegenen voor wie het 78-toerentijdperk nog onontgonnen gebied is, zonder dat de doorgewinterde muziekgravers onder ons zich te kort gedaan hoeven te voelen. De eerste limited oplage zal met drie verschillende covers verschijnen; in oker geel, paars en groen. Voor de eerste mix, die bestaat uit hot jazz jungle exotica uit de jaren '20 en '30 van de vorige eeuw, is Blue Flamingo behoorlijk diep het stof ingedoken. Zo is de eerste plaat van deze mix , I'm Mister African van Leon Rene's Orchestra, bijvoorbeeld nooit officieel uitgebracht. Ziya heeft dit nummer op zijn CD kunnen zetten doordat hij stuitte op de master persing van deze plaat. De tweede mix bestaat uit 78-toerenplaten uit voormalig Belgisch Congo waar, onder invloed van de Cubaanse son en rumba, één van Afrika's eerste moderne populaire muziekstijlen ontstond. De invloed van gospel muziek op het ontstaan van de soul muziek is al vaak en uitvoerig beschreven. Toch kennen maar relatief weinig mensen de man die de Afro-Amerikaanse religieuze muziek een ziel gaf en terloops de term Gospel muziek introduceerde: Thomas A. Dorsey. De laatste mix is gebouwd rond een unieke Dorsey opname.
First Aid Kit - The Big Black & The Blue
Sinds de release van de EP Drunken Trees timmert First Aid Kit, bestaande uit de tienerzusjes Klara (16) en Johanna Söderberg (19) stevig aan de weg. Recentelijk nog verzorgde het tweetal het voorprogramma van Port O'Brien tijdens drie concerten in ons land. Klassieke Amerikaanse singer-songwriter in de breedste zin van het woord, alles van Buffy Sainte-Marie tot Conor Oberst, vormt de belangrijkste inspiratiebron voor de muziek van First Aid Kit. De elf nummers op het debuutalbum The Big Black and the Blue hebben dan ook allen een sterk akoestisch karakter dat in combinatie met de loepzuivere vocale harmonieën van de zusjes een dromerige, sprookjesachtige sfeer oproept.
Eveneens binnen in week 6 t/m 8:
Jaga Jazzist - One Armed Bandit Overkill - Ironbound Whitefield Brothers - Earthology Shearwater - Golden Archipelago Johnny Cash - American Vi: Ain't No Grave Ali Farka Toure & Toumani Diabate - S.T. Groove Armada - Black Light Blue Flamingo - Congo Jazz Blood Red Shoes - Fire Like This Joanna Newsom - Have One On Me Solex & Jon Spencer - Amsterdam Throwdown Pantha Du Prince - Black Noise Strange Boys - Be Brave Kashmir - Trespasses Edan - Echo Party Tom Mcrae - Alphabet Of Hurricanes Blaudzun - Seadrift Soundmachine V.A - Brazilian Guitar Fuzz Bananas Burzum - Belus The Knife - Tomorrow, In A Year Mintzkov - Rising Sun Setting Sun V.A. - Nigeria Afrobeat Special Tamikrest - Adagh Arsis - Stare For The Devil Peter Gabriel - Scratch My Back
Various Artists - Murder: Songs from the Dark Side of the Soul (cd: nu uit)
Sinds mensenheugenis is er een onbedwingbare interesse in moord en doodslag. Nog steeds prikkelt het de verbeelding en nog steeds is het een grote inspiratiebron. Vooral de zieke geest van de daders heeft vele liedjesschrijvers geinspireerd. Een krantenbericht of een paar suggestieve journaalbeelden zijn vaak al genoeg voor een goeie song. Trikont verzamelde mooie, stoute calypso, r & b, blues, hillbilly en bluegrass liedjes op "Murder...". Met Jimmy Rodgers, Blind Boy Fuller, Wilmouth Houdini, Sonny Boy Williamson, Louis Armstrong, Billie Holliday, Memphis Minnie, Jack Dupree en vele anderen.
The Soft Pack - The Soft Pack (cd: nu uit)
The Soft Pack, dat begon als The Muslims maar na enige controverse al snel haar naam veranderde, bestaat pas een paar jaar, maar heeft in die tijd in Europa en Amerika al veelvuldig getourd, o.a. met The Breeders, The Last Shadow Puppets, Bloc Party, Franz Ferdinand, White Lies en Friendly Fires en bracht eerder dit jaar de EP Extinction uit. Ondanks de hectiek van het touren en het steeds groter wordende succes heeft The Soft Pack ook nog kans gezien om een volwaardig debuutalbum op te nemen. Voor het album werkte The Soft Pack in New York samen met producer Eli Janney, ooit onderdeel uitmakend van de de geliefde band Girls Against Boys. Een perfecte keuze volgens gitarist Matty McLouglin, omdat Janney een punkachtergrond heeft, maar ook in een band heeft gezeten die nogal pop was. En die twee kanten van het muzikale spectrum zijn precies die kanten die de muziek van The Soft Pack ook raakt en dat is weer precies de reden dat het behoorlijk aan het buzzen is rond The Soft Pack. Een band om voor 2010 zeker in de gatente houden.
Four Tet - There Is Love In You (lp/cd: nu uit)
Four Tet (Kieran Hebden) mixt akoestische instrumentatie met elektronische beats en bewerkte samples; 'folktronica' heet dat met de Britse producer als pionier in dat genre. Vijf albums zijn er inmiddels verschenen met zijn ongewone ritmes en bijzondere combinaties van free jazz, hiphop en techno. Op zijn nieuwste, There Is Love In You, grijpt hij terug naar het geluid van zijn veelgeprezen en beste album Rounds (2003). Warmer, meer georganiseerd en vriendelijker voor de oren dan zijn vorige, chaotischere album Everything Ecstatic (2005). Op There Is Love In You is het vakmanschap groot: de nummers zijn in hun gelaagdheid ingenieuze bouwwerkjes, maar zonder moeilijk gedoe en de zeggingskracht is tijdloos. Of het zijn beste plaat is? Zo overrompelend als het kunstwerkje Love Cry, nu al op de nominatie voor nummer van het jaar, is het album in zijn geheel niet. Dat nummer heeft zo'n hoge 'wow'-factor dat de rest, hoewel ook een genot om naar te luisteren, haast middelmaat wordt.(bron: de volkskrant)
Eveneens binnen in week 6 t/m 8:
Eels - End Titles Motorpsycho - Heavy Metal Fruit Get Well Soon - Vexations Stereo Total - No Controles Tindersticks - Falling Down A Mountain Midlake - Courage Of Others Hot Chip - One Life Stand Yeasayer - Odd Blood Gil Scott Heron - New Here Massive Attack - Helligoland Thee Silver Mt Zion - Kollaps Tradixionales Fear Factory - Mechanize Caro Emerald - Deleted Scenes ... Corine Bailey Rae - Sea V.A. - Harder Shade Of Black V.A. - Ghana Special Beach House - Teen Dream Ricky Koole - To The Heartland Spoon - Transference Mad Trist - Pay The Piper Fucked Up - Couple Tracks Tim Knol - S.T. Artvark Saxophone Quartet - Truffles V.A. - Daptone Gold Lost Prophets - Betrayed King Midas Sound - Waiting For You Scout Niblett - Calcination Of Scout Niblett
Bettie Serveert - Pharmacy of Love (cd: nu uit)
Bettie Serveert rockt, en dat is precies de bedoeling. Pharmacy of Love, de eerste plaat van de Amsterdamse band sinds het semiakoestische Bare Stripped Naked uit 2006 moest in de woorden van gitarist Peter Visser lekker 'in your face' klinken. 'Na al die theatershows waar we vooral akoestisch hebben gespeeld voelden we een enorme behoefte om de pedalen weer eens lekker in te trappen.' Pharmacy Of Love is de meest eenduidige rockplaat van Bettie Serveert sinds het debuut Palomine, een album dat er in de Verenigde Staten voor gezorgd heeft dat de band er nog altijd in één adem wordt genoemd met de Outsiders en Golden Earring. Ook Bettie Serveert is één van de weinige Nederlandse bands die in de VS naam gemaakt heeft. En nog altijd is de band er welkom voor tournees. Het Canadese label 'Sound Of Pop' en het Amerikaanse label 'Second Motion Records' hebben inmiddels het contract getekend om de plaat uit te brengen, zodat de pracht van Pharmacy Of Love ook aan de andere kant van de oceaan kan stralen, en het succes ervan niet tot Nederland beperkt hoeft te blijven.
Local Natives - Gorilla Manor (cd/lp: nu uit)
"De Local Natives komen uit Los Angeles, maar was het Brooklyn geweest dan had niemand raar opgekeken. Het geluid dat het vijftal op hun debuutalbum Gorilla Manor neerzet, heeft raakvlakken met dat van trendy New Yorkse bands van Fleet Foxes tot Yeasayer. De meerstemmige zang, die de laatste tijd zo in zwang lijkt, is harmonisch dik in orde, terwijl hun ritmische structuren die van de vroege Talking Heads in herinnering roepen. Om de invloed te onderstrepen, coveren ze een liedje van Talking Heads uit 1978, Warning Sign, een van de hoogtepunten op Gorilla Manor. Maar ook de eigen nummers klinken zelfverzekerd en pakken de luisteraar meteen in. Folk en Afrikaanse ritmes zijn in bij nieuwe gitaarbands, maar de Local Natives geven er een geheel eigen draai aan" (bron: de volkskrant)
Eveneens binnen in week 49 t/m 1:
Isbells - Isbells
Local Natives - Gorilla Manor Orchestre Poly Rythmo - Vol. 2 Japandroids - Post Nothing Laura Veirs - July Flame Agnostic Front - United Blood Tori Amos - Midwinter Graces Neil Young - Dreaming Man Live '92 Bravery - Stir The Blood Carlotte Gainsbourg - I.R.M. 30 Seconds To Mars - This Is War Snoop Dogg - Malice In Wonderland Animal Collective - Fall Behind ep Florim Torre & Roosbeef - De Speeldoos Vampire Weekend - Contra
El Pino & The Volunteers - The Long Lost Art Of Becoming Invisible (cd/2lp: nu uit)
Harm Goslink Kuiper die met zijn banjo bepalend was voor het typische americana-geluid van het debuut Molten City (2006), heeft de band verlaten. Hierdoor is het accent verschoven van country naar pop, maar dan wel prachtige meerstemmige luisterpop. Gebleven is de zorg voor details in de arrangementen. Die zijn hier breder dan op het debuutalbum, en Het is echt prachtig hoe producer Reyn Ouwehand alles doet samenvallen. David Pino's wat omfloerste zang wordt door de fraaie instrumentaties knap naar boven getild. De drie liedjes waarmee de plaat opent, behoren tot de mooiste Nederlandse liedjes van het jaar. Dat niveau houden ze net niet vast, maar er staat geen zwakke broeder tussen. (bron: de Volskrant)
Tom Waits - Glitter & Doom Live (2cd/2lp: nu uit)
Sommige Waits-liefhebbers geven de voorkeur aan de crooner die Waits was aan het begin van zijn carrière. Zij kunnen dit live-album overslaan. Zeker, de meester leidt zijn liedjes nog altijd in met een soort van absurdistische conferences, die hier gelukkig op een aparte cd zijn geïsoleerd, zodat ze de stroom van geweldige muziek niet onderbreken. Deze plaat laat de voldragen Waits horen - met zijn rauwe, soms brullende stem, het orkest dat af en toe de indruk wekt op keukengerei zijn werk te doen en de aan William Burroughs en andere beat poets herinnerende teksten, waarin verlatenheid en wanhoop om voorrang strijden. Geen greatest hits - eerder slaagt Waits erin min of meer obscure nummers van recente platen nieuwe glans te geven. Maar één nieuw nummer: het merkwaardige, steeds lager gezongen Live circus. Bepaald verbluffend is het brede scala aan genres dat Waits laat horen: van het keiharde Singapore tot het hartverscheurende The part you throw away. (bron:nrc.nl)
Eveneens binnen in week 46 t/m 48:
V/A - Revolutionairy Jazz '65-'80 (souljazz) Kyteman - Live CD & DVD Norah Jones - Fall Them Crooked Vultures - S.T. Blacroc - S.T. Badawi - Unit Of Resistance Joss Stone - Colour Me Free Dixon - Temporary Secretary V.A. - Steppa's Delight Vol. 2 Converge - Axe To Fall Alpha Blondy - Live In Peace Tour dvd Them Crooked Vultures - S.T. Unthanks - Here's The Tender Coming V.A. - Vic Van Der Reyt : Ik Voel Me Als Een Kerstboom Sven Vath - Sound Of 3cd Megadeth - Endgame Use Of Ashes - White Nights Tommy T - Prester John Sessions
Mumford & Sons - Sigh No More (cd: nu uit)
Met een ouderwets aandoend geluid en een onvoorstelbare energie trekt de jonge Britse band Mumford & Sons de luisteraar direct naar zich toe. Sinds haar oprichting in 2007 is het primaire doel van Mumford & Sons - bestaande uit Marcus Mumford (zang, gitaar, bass drum en een tamboerijn aan de linker- en rechtervoet), Ben Lovett (keyboard), Country Winston (banjo, dobro, elektrisch gitaar) en Ted Dwane (bas) - om muziek te maken die er toe doet. De afgelopen twee jaar is de tourbus het huis van de band geworden en dat heeft ervoor gezorgd dat steeds meer mensen de band zijn gaan volgen. Niet geheel verwonderlijk gezien het spectaculaire en euforische karakter van de optredens. Na drie in eigen beheer uitgebrachte EP's verschijnt op 19 oktober het debuutalbum Sigh No More, dat wordt voorafgegaan door de single Little Lion Man. Sigh No More is geproduceerd door Markus Dravs (Arcade Fire, Bjork, The Maccabees). Hij moedigde de band aan om instinctiever en meer zichzelf te zijn en haar krachtige muzikale persoonlijk te versterken. Het album opent met het haast bezwerende titelnummer, een compositie die refereert aan de romantische taal van Shakespeare's Much Ado About Nothing. De meer donkere, zelfreflecterende nummers zoals Thistle & Weeds en de ballads White Blank Page, Winter Winds en Roll Away Your Stone staan in schril contrast met nummers die de zonnige zijde van Mumford & Sons belichten. Sigh No More is een magisch, majestueus maar bovenal intrigerend debuut van een intrigerende en veelbelovende band.
Atlas Sound - Logos (cd/lp: nu uit)
Blijkbaar kan Bradford James Cox in Deerhunter nooit helemaal zijn eigen, vreemde ei kwijt. Bij Atlas Sound experimenteert hij nog een stukje verder. Sommige ideeën kunnen nu eenmaal niet gemakkelijk uitgevoerd worden door een vijfkoppige rockband, zegt Cox zelf over het soloproject.
Op zijn tweede album Logos heeft hij flink wat creativiteit losgelaten. De zanger speelt met structuren, schetst eigenzinnige muzikale paletten en zet een warm en rijk georkestreerd geluid neer. Daarbij pakken de samenwerkingen met Noah Lennox (Panda Bear, Animal Collective) en Laetitia Sadier (stereolab) waanzinnig mooi uit. Logos is een opzwepend, gevarieerd, origineel, verslavend en vooral overweldigend goed album
(MF) Doom - Unexpected Guests (cd: nu uit)
Een rare snuiter is het wel, die Doom. Om de zoveel tijd verandert hij zijn artiestennaam (voorheen was hij Victor Vaughn, King Geedorah en MF Doom), hij draagt altijd een metalen masker en schuwt de publiciteit. Maar hij laat tegelijkertijd zijn fans nooit lang wachten. Nog geen half jaar na het min of meer reguliere album Born Like This verschijnt nu Unexpected Guests, een samenraapsel van verschillende samenwerkingen, gastbijdragen en andere tracks uit de oude doos, waarvan een deel nooit eerder werd uitgebracht.
Eveneens binnen in week 44 t/m 45:
Julian Casablancas (Strokes) - Phrazes For The Young C-Mon & Kypski - We Are Square The Scene - Liefde Op Doorreis Slayer - World Painted Blood Weezer - Ratitude Katatonia - Night Is The New Day Ane Brun - Live Stockholm Devendra Banhart - What Will We Be Bibio - Apple & The Tooth Martha Wainwright - Sans Fusils V.A. - Warp: Unheard Agua De Annique - In Your Room Boban Markovic - Devla Biffy Clyro - Only Revolutions Frank Boeijen - Camera Leonard Cohen - Live At The Isle Of Wight Daniel Johnston - Is And Always Was Temper Trap - Conditions Dewolff - Strange Fruits And Wende - No. 9 Dead Man's Bones - S.T. Gorgoroth - Quantos Possund ... Katzenjammer - Le Pop Gov't Mule - By A Thread Emily Jane White - Victorian America Caroline Herring - Golden Apples Of The Sun
The Girls - Album (cd/lp: nu uit)
Christopher Owens, de frontman van Girls, groeide als klein jongetje op in een verstikkende godsdienstige sekte en kon zich er pas op oudere leeftijd van losmaken. Hij deed zich tegoed aan een dosis punk en pillen en trok naar San Francisco, waar hij met zijn vriend Chet 'JR' White de band Girls formeerde en 'Album' opnam. En wat een geslaagd debuut is het geworden. Klinkend als een verkouden Elvis Costello neemt Owens ons mee langs een dozijn lo-fi sixtiespop-pareltjes. Hij heeft zijn pijnlijke verleden achter zich gelaten en zingt nu voornamelijk over al dan niet onbereikbare liefdes. Deze hebben namen als Lauren Marie en Laura, maar in het openingsnummer "Lust For Life" lijkt hij echter ook op zoek te zijn naar zijn vriendjes. Hoe het ook zit en hoe zomers het vaak ook klinkt, Owens zingt het met een treurige dikke brok in de keel. Ontroerend als Roy Orbison, psychedelisch shoegazend als The Jesus & Mary Chain, elementair als Buddy Holly. Om te huilen zo mooi.
Bassekou Kouyate - I Speak Futa (cd: nu uit)
Sinds Segu Blue heeft Bassekou Kouyate de wereld kennis laten maken met de ngoni. Zijn pelgrimage om de ngoni aan iedereen te laten horen en zien bracht hem en zijn band naar vele Europese festivals, met vaak een uitzinnig publiek. Toch was dit niet het begin van het verhaal. In de jaren '80 was de ngoni puur een instrument voor de achtergrond en Bassekou zelf was degene die het weer naar de voorgrond bracht en de aandacht gaf die het instrument verdient. Ook het vormen van een ngoni-band was nog niet eerder gebeurd. Met I Speak Fula gaat Bassekou door met het tonen van de ngoni aan de wereld. Hoewel Bassekou zelf Bamana is, speelt hij Fula muziek. Deze openheid blijkt ook uit de artiesten waarmee hij op dit album samenspeelt: Toumani Diabate, Vieux Farka Toure en Kasse Mady Diabate. Een prachtig album is het gevolg.
Eveneens binnen in week 42 t/m 43:
Port O'Brien - Threadbare Wolfmother - Cosmic Egg Brian Setzer - Songs From Lonely Avenue Rammstein - Liebe Ist Fur Alle Da G. Love 7 Special Sauce - Love Way Down Flaming Lips - Embryonic Coparck - A Dog & Pony Show Sufjan Stevens/Osso - Run Rabbit Run Sufjan Stevens - BQE Do Make Say Think - Other Thruths Hello=Fire - S.T Cesaria Evora - Nha Sentimento Heavy Trash - Midnight Soul Serenade Eric Vloeimans - Heaven's Above Beak - S.T. Moss - Never Be Scared Shackleton - 3 Ep's Senser - How To Do Battle Tinsley Ellis - Speak No Evil Alexi Murdoch - Time Without Consequence V.A. - 15 Years Of Metalheadz Beasts Of Bourbon - Boxset Pelican - What We All Come To Need The Girls - Album V.A. - A Monstrous Psychedelic Bubble Vol. 2 Atlas Sound - Logos Gov't Mule - By A Thread Epica - Design Your Universe Friska Viljor - For New Beginnings Mumford & Sons - Sigh No More Cave Singers - Welcome Joy Fu Manchu - Signs Of Infinitive Power
